Ja ik heb de speech gehoord en ja die kwam hard aan voor velen. Ik las al dat Scholz heel kwaad was geworden inmiddels. Maar net als Trump komt ook Vance met boodschappen die niet leuk zijn, hard aankomen en daar is men niet op voorbereid. Het zijn in Amerika allemaal zakenmensen die aan het roer staan en in Europa ouderwetse diplomaten, dus ja het is even wennen, maar de soep wordt nooit zo heet gegeten.... nee in het Amerikaans: "The soup is not eaten as hot as it is served."
Wel heb ik de vertaling even integraal overgenomen van het internet, of nee van X (van Elon Musk, is ook een slimme zakenman)
"Dames en heren,
Allereerst dank aan alle afgevaardigden, prominenten en mediaprofessionals. Mijn speciale dank aan de organisatoren van de Munich Security Conference voor het mogelijk maken van dit buitengewone evenement. We zijn blij hier te zijn, en ik wil graag enkele zaken bespreken die voor ons allen van fundamenteel belang zijn: onze gedeelde waarden.
Het is geweldig om terug te zijn in Duitsland. Vorig jaar was ik hier als Amerikaans senator, en nu, een jaar later, vervul ik een andere rol, net als mijn Britse collega, minister van Buitenlandse Zaken David Lammy. Dit is het moment waarop wij, die door onze volkeren in politieke macht zijn geplaatst, die verantwoordelijkheid wijs moeten gebruiken om hun leven te verbeteren.
De afgelopen 24 uur heb ik ook buiten deze conferentiezalen doorgebracht en ben ik opnieuw onder de indruk geraakt van de gastvrijheid van de mensen hier—zelfs terwijl ze nog nasidderen van de afschuwelijke aanval van gisteren. Mijn eerste bezoek aan München was privé, samen met mijn vrouw, en ik heb altijd van deze stad en haar inwoners gehouden. Onze gedachten en gebeden zijn bij iedereen die getroffen is door deze kwaadaardige daad, en we staan achter jullie in de komende dagen en weken.
Maar we zijn hier samengekomen om te praten over veiligheid. Normaal gesproken bedoelen we dan externe bedreigingen, en ik zie hier vele militaire leiders die zich met dergelijke kwesties bezighouden. De regering-Trump is uiteraard bezorgd over de veiligheid van Europa en gelooft dat een redelijke oplossing tussen Rusland en Oekraïne mogelijk is. Tegelijkertijd is het cruciaal dat Europa de komende jaren een grotere rol speelt in zijn eigen defensie.
Toch is de dreiging die mij het meest zorgen baart geen externe vijand zoals Rusland of China. Wat mij werkelijk bezighoudt, is de interne dreiging: het feit dat Europa zich steeds verder terugtrekt van enkele van zijn meest fundamentele waarden—waarden die het met de Verenigde Staten deelt.
Onlangs zag ik een voormalig Europees commissielid op televisie juichen over het feit dat de Roemeense regering een volledige verkiezing had geannuleerd. Hij waarschuwde zelfs dat, als de dingen niet volgens plan verliepen, hetzelfde in Duitsland kon gebeuren. Zulke achteloze uitspraken zijn schokkend voor Amerikaanse oren. Jarenlang werd ons verteld dat alles wat we financierden en steunden, in naam van onze gedeelde democratische waarden gebeurde. Maar als Europese rechtbanken verkiezingen annuleren en hoge functionarissen dreigen andere verkiezingen te schrappen, moeten we ons afvragen of we nog wel de juiste standaarden hanteren.
Binnen het collectieve geheugen van velen in deze zaal vond de Koude Oorlog plaats. Toen stonden de verdedigers van de democratie tegenover tirannieke krachten op dit continent. Bedenk eens: welke kant in die strijd censureerde dissidenten, sloot kerken en schrapte verkiezingen? Waren zij de goeden? Zeker niet. En gelukkig hebben ze de Koude Oorlog verloren.
Vrijheid kan niet worden opgelegd, net zoals innovatie of creativiteit niet kunnen worden afgedwongen. Je kunt mensen niet verplichten om iets te denken, te voelen of te geloven. En dat alles is met elkaar verbonden. Daarom baart het mij zorgen wanneer ik kijk naar het Europa van vandaag. Wat is er gebeurd met de overwinnaars van de Koude Oorlog?
In Brussel waarschuwen EU-commissarissen burgers dat ze sociale media zullen uitschakelen tijdens periodes van maatschappelijke onrust als zij vinden dat er ‘haatdragende inhoud’ wordt gedeeld. In dit land heeft de politie onlangs invallen gedaan bij burgers die ‘anti-feministische’ opmerkingen online hadden geplaatst. In Zweden is een christelijke activist veroordeeld omdat hij deelnam aan een Koranverbranding, wat leidde tot de moord op een vriend. En in het Verenigd Koninkrijk wordt een man veroordeeld voor de misdaad van… stil bidden.
Adam Smith-Connor, een fysiotherapeut en voormalig soldaat, stond op 50 meter afstand van een abortuskliniek en bad stilletjes gedurende drie minuten. Hij blokkeerde niemand, hij sprak met niemand. Toen de Britse politie hem vroeg waarvoor hij bad, antwoordde hij eenvoudigweg: voor de ongeboren zoon die hij en zijn ex-vriendin jaren eerder hadden geaborteerd. De agenten waren niet onder de indruk. Hij werd veroordeeld op grond van de nieuwe ‘buffer zone’-wet en moest duizenden ponden aan juridische kosten betalen.
Helaas was dit geen eenmalige fout. In oktober begon de Schotse regering brieven te verspreiden aan burgers die binnen deze ‘buffer zones’ wonen, waarin stond dat zelfs privégebed in hun eigen huis mogelijk een overtreding van de wet zou zijn. Vrijheid van meningsuiting is in Europa in de verdediging gedrukt.
Maar laat ik eerlijk zijn: ook in mijn eigen land kwamen de luidste roepingen om censuur vaak uit onze eigen regering. De vorige Amerikaanse regering zette techbedrijven onder druk om zogenaamde ‘desinformatie’ te censureren—zoals het idee dat COVID-19 uit een laboratorium in China zou zijn gelekt. Achteraf bleek dat idee juist.
Daarom kom ik hier vandaag niet alleen met observaties, maar met een aanbod. Onder president Trump zal de Amerikaanse regering geen mensen het zwijgen opleggen. Integendeel. Er is een nieuwe sheriff in Washington. Wij zullen vechten voor jullie recht om jullie mening te uiten, of we het nu met die mening eens zijn of niet.
En laten we eerlijk zijn: als je democratie kan worden vernietigd door een paar honderd euro aan Russische Facebook-advertenties, dan was je democratie sowieso niet erg sterk. Maar ik geloof dat de democratieën van Europa robuuster zijn dan dat. En ze zullen nog sterker worden als hun burgers vrijuit kunnen spreken.
Dit brengt mij terug naar München, waar de organisatoren van deze conferentie parlementsleden van zowel linkse als rechtse populistische partijen hebben uitgesloten van deelname. Als leiders moeten we in dialoog blijven met degenen die door het volk zijn gekozen, of we hun standpunten nu delen of niet.
Wat we steeds vaker zien, is dat gevestigde belangen onder het mom van ‘desinformatie’ proberen alternatieve opvattingen het zwijgen op te leggen. Maar democratie betekent dat de stem van het volk telt. Ofwel handhaaf je dit principe, ofwel niet.
De mensen van Europa hebben een stem. De leiders van Europa hebben een keuze. Mijn advies? Wees niet bang voor de toekomst. Luister naar jullie burgers, ook als hun boodschap verrassend is. Enkel zo kunnen we met vertrouwen en stabiliteit vooruit.
En met die gedachte wil ik afsluiten met de woorden van paus Johannes Paulus II:
“Wees niet bang.”
Dank u wel." - J.D. Vance
Voor diegenen die de hele speech nog eens willen horen en zien.
Bronnen: Diverse kranten en Nieuws website's - X - BlueSky - Youtube